De wa? Pornografie met sommen? Een nieuwe rage? Nee een warboel van kabels, kastjes en pleisters aan je lijf. een PolySomnoGrafie! Ook wel eens de vermomming als Achmed, the living terrorist, genoemd. Want zo zie je er gewoonweg uit!

Wat is er nu dan weer aan de hand? Tja ik kan er ook niets aan doen, maar t is niet echt enrstig hoor!

Nu dat de beroerte iets meer dan een jaar geleden is geweest en ik er geen zichtbare belemmeringen aan heb overgehouden, is er zeker nog wel degelijk veel mis.

Mijn korte termijn geheugen gaat harder achteruit. Woorden kwijtraken terwijl je een zin opzegt, gapen tijdens? ja eigenlijk overal. Maar vooral heel erg moe kunnen zijn. Na het wakker worden soms hartkloppingen hebben, moeilijk kunnen lopen na het slapen, moe zijn tijdens het fietsen, niet veel kracht hebben om ook maar iets te doen. Allemaal vervelende dingen, waar ik me steeds meer voor ga schamen. De kracht ontbreekt voor een heleboel dingen, maar de wil zeker niet!

Na navraag bij de huisarts (waarom heet hij huisarts? Hij is nog maar 1 keer geloof ik bij mij thuis geweest?)ik noem hem vanaf nu, de BDDA, BuitenDeDeurArts, bleek dat het wel eens een Apneu kon zijn die mijn vermoeidheid veroorzaakt. Dus snel een briefje (jaja, zij doen het nog met papier!!) naar het UMCG en mijnheer Krohne kreeg een maand later een brief voor een onderzoekje. Een dikke enveloppe met een evendikke uitleg van hoe en wat. Nou, dat loog er niet om. Vanmiddag om 1 uur was het dan zover. Ik toog naar de afdeling om daar zelf opgtogen te worden. Nee, niet van plezier, maar als een KERSTBOOM, of een LADING EXPLOSIEVEN om je heen. Daar werd ik even niet opgetogen van zeg? Kabeltje hieeeeer….. kabeltje daaaaaarrr…… Zooo meneertje, hier nog ffkes een plaister plakkuuhhh!!! M’n hele hoofd zit vol stickers en lijm!!! Kastje op de borst, nog een kaske aansluiten maar, enzovoort! En zo TOOG ik dus ook naar/in de bus. Jemig, of ik lepra en de mallemiekeskrakendeziektes had. Wat werd ik aangekeken. In het UMCG was het dus normaal he, maar toch, de ogen rolden gewoon met het lopen mee. Maar vond het wel leuk.Een negatiefpositieve aandacht. Had lekker de ruimte in de bus. hahahaha vond het wel grappig. Helemaal nadat ik bij mijn lieve Anna een filmpje kon laten maken van mijn wandelende tijdmachine. Want dat is het gewoon. Het registreerd gewoon alles wat ik doe. Hoe ik adem, door de neus, hoe mijn hartslag is en veel meer dingen. Ook wat er allemaal nu in mijn hersenen gebeurt, Wat’s kebeurt? Wat’s Kebeurt? euhhh, plaat blijft hangen, zullen ze dat later ook terug kunnen zien in de ECG? Misschien zien ze wel opeens een link naar de video? hahaha hoe linke soep?

Onder kun je het filmpje zien die Anna van mij gemaakt heeft bij haar thuis. Mooi staartje heb ik nu he?

Morgenvroeg (Valentijn) om half 9 ben ik er weer van verlost, nu eerst de nacht door met die dingen. Ben benieuwd of ik ook kan slapen met dat die nam ietjes teveel om? Je hoort euhhh leest het vervolg wel weer!!

Dan meschain meer over mie, maizelluf ent aiiiii!

Tja, ik kom er ook niet onderuit. Het ‘masseren’ van de burgerij!

Masseren? Wat is dat nu dan weer. Nou….. ach kijk ff naar de Patty’s en het wordt haarfijn uitgelegd, op een manier hoe ik het graag zou willen zien. In de 2eKamer kunnen ze hier een voorbeeld aan nemen. Klinkklare taal, en niet van dat gezeik van ministers waar je de ballen van snapt.

Zuignappen zijn het geworden. Dit kabinet. Zelfverrijking door middel van de ellende bij de burger. Voor Rutte is een burger een prooi die hij snel kelen kan. Leegzuigen, daar is hij en consorten goed in. Vroeger heette zo iemand een vampier. Maar die kon je tenminste 1 op 1 uitschakelen. Wat zou ik dat graag bij Rutte willen doen. Hem financieel leegzuigen. Zodat, als hij last van zijn gebit heeft ook maar extra pijn moet lijden. Minder in zijn mond en nog veel minder in zijn portemonnee. Eens laten voelen hoe dat voelt.

Wij hebben het steeds moeilijker en hij, de dictator Rutte, krijgt steeds meer macht naar zich toe getrokken. En maar niet te spreken over die PVV, wat een watjes zeg. Nu weet ik ook waarom die Wilders zijn haar steeds naar achteren heeft staan. Door het geaai van CDA en VVD coryfeeën over zijn hoofd, op het moment dat Wilders weer eens op zijn knieën zit om een wetaanvraag tegen te houden. Gatver!! 

Zo dat moest d’r ff uit!!

Nee geef mij maar een directe aanpak zoals hieronder beschreven. Geniaal!

De Patty’s over het pensioengedoe heden ten dage

Het heeft voor ons te lang geduurd. Kim Tijs en Levi moesten nu toch maar eens weer een keer bij opa en oma langskomen voor een bezoekje. Vor 2 weekeinden terug zijn Anna en ik wezen shoppen in Leeuwarden en die week daarvoor hadden we snel ook al in LW in een etalage een mooi uitziend sprookjesboek zien staan. Al tijden ben ik op zoek naar zo een soort boek voor Levi. Om gezellig op schoot voorgelezen te worden uit een echt groot zwaar sprookjesboek. En deze moesten we gewoon goed bestuderen, dus togen wij meteen een week daarna weer terug naar de gezellige winkel Frappant om hem misschien aan te schaffen. Meteen was het raak, eindelijk zijn eigen dik zwaar sprookjesboek. Wel niet van leer enzo, maar deze was meer kind vriendelijker. Een spiegel erop, dikke pagina’s die je er niet zomaar uit kan scheuren. Mooi in laten pakken en op een veilige plek gezet. Met die katten van mij weet je het maar nooit. Aangezien we wisten dat er een fikse verkoudheid heerst in huize KTL moesten we toch nog wel ff geduld hebben. Dus maar ff een afspraak gemaakt dit weekend.

Vanmiddag kwamen ze dan ook gezellig bij ons op bezoek. Oom Dennis was ook al vroeg hier en het was dan ook heel knus en gezellig. Na eerst even een heerlijk dampende bak senseo met een heerlijk stuk chocoladetaart van de Aldi, mocht Levi samen met mama het pakje uitpakken. Wat vond ie het mooi. Hij begon meteen te lachen toen hij zijn eigen glimlach zag in de spiegel op het boek. Goed dat was dat en opa? waar staat mijn doos met speelgoed? hahahaha, hij is heerlijk de hele middag wezen spelen met zijn spulletjes en de lege doos die papa terwijl levi in de doos lag rond aan het draaien was. Eruit en er weer in, wat een lol. Heerlijk om ze samen zo te zien. Wij Anna Dennis Kim en ik genoten van die aanblik. Het was ouderwets gezellig. Later op de avond patattekes en andere dingen wezen halen en Levi kreeg Macherroni uit een potje. Vond ie ook heerlijk. Dus allemaal tevreden. Voordat ze helaas weer naar huis moesten nog wel even alle drie op de foto met het boek. Voor op het blog.

Het was een heerlijke middag en we hopen dat Levi vaak voorgelezen zal worden uit het mooie boek. Later krijgt ie er een rode bij. Kunnen we weer gezellig ff winkelen in Leeuwarden en fijne muziekwinkels doorsnuizen! Het houdt niet op he?

Morgen meer weer op de blog. En dan over het antikruzzziiinnnn!!!

Ja Trienko wat is dat nu weer? Kruzin?? Wat is da????

Nou het zit zo!

Al heel lang wordt ik geterroriseerd (neefje van Achmed misschien?) door een krakkemikkige stalen ros! Jawel de fiets! Al jaren mijn getrouwe die mij ver kan brengen. Er was eens een keer toen ik lang moest fietsen en dacht ‘ik zet eens een keer een lichte koptelefoon op en ga lekker luisteren naar Supertramp’. Zo gezegd zo gedaan. Op een recht stuk lang fietspad kwam “Fools Overture “ van het album Even in the quitets Moments. Ik waande me op een andere wereld. Geweldig! Ik kan soms zo intens genieten van muziek dat ik helemaal melancholisch wordt. En dat tijdens momenten dat iedereen en alles aan me voorbijschiet. Dus nu met typen zit ik dus weer het nummer te beluisteren. Maar ik dwaal van het fietspad af.

Kruziiiinnnn!! Dat is wat ik ga doen, vanaf vrijdag! Dennis heeft al een poos een mooie cruiser en het lijkt mij ook wel heerlijk om op zo een fiets te rijden. Naar uitstapjes met Anna, naar Kim, Tijs en die leuke lieve boef van een Levi! [ Hebben hier nog een verrassing liggen!!!!]  Die we erg missen. Maar dan een andere. Zie hieronder!

Geweldige ros toch? Alleen? Ja Jemig nog aan toe zeg? Helemaal geen licht op deze stalen draadspan! Dat kan toch niet? OP de oude ros zat al helemaal geen licht meer, blauw betalen aan batterijen of lichten die je overal kunt kopen en het dan niet blijken te doen. Dus, Ergo!! Ook meteen maar kijken naar een goed en gedegen licht erop. Net ff gechekd! Wat???? sommige licht setjes zijn bijna net zo duur als een nieuwe fiets? KOLERE!!! Ga dus echt wel ff goed op zoek naar een goede set en zeker niet te duur. Dit stalen raspaard van 1PK zal zeker een mooi stel ogen kijken, zodat ik beter kan zien. En meneertje politiepet kijkt mij dan weer na! FanFabelTastisch! Maar dat zien we vrijdag wel weer.

Wordt gevolgd door een volgend vervolg!

Me Luf Joe End Mizz Joe Toe! Egwaar!!!

Tja waar zal ik es beginnen?

Nou wat dacht je met een eindje terug meneer Krohne??? Een eindje terug? Ja een heel eind terug!

Nou ja, euhhh, weet u….. ik heb namelijk…. het zit zo……

Veel weer te vertellen in een keer. Of in dit geval neer te zetten.

Ok, daar gaan we!!

Vanaf wanneer ook alweer? Euhhhh??? ff denke hoor.. ff kopje koffie!

Er was eens…. Ah ja !!!!

Al heel lang zoek ik samen met Anna een mooi, leuk, spannend voorleesboek voor onze Levi. Een boek dat je mee kunt geven voor de rest van zijn kort bestaan als peuter/kleuter. Nergens zoiets te vinden. Je weet wel, zo een 5a6cm dik boek, van  het liefst van donkerbruin leer, met van die mooie tierelantijnen erop, net een toverboek. Maar dan vol met de leuke sprookjes erin om heerlijk voor te lezen aan hem. Ach we zien wel hoe het gaat lopen, maar het moet toch wel niet te lang duren. En we hopen dan ook snel zoiets te vinden, misschien op de welbekende digitale marktkraam of anders ooit in de echte winkel.

De aanhouders winnen altijd, toch? Jawel, maar natuurlijk wel!!

Nu ik met deze blog bezig ben en probeer terug te halen wat we/ik eigenlijk voor idiote/maffe dingen meegemaakt hebben, kom ik tot de conclusie dat ik dit heel erg moeilijk ga vinden. Niet omdat ik niet durf, maar geoon omdat ik het gewoonweg niet meer weet. Dat is dan ook de kern van de zaak. Ik schijn steeds meer te vergeten. Het korte termijn geheugen verminderd. En dat is best wel een eng gevoel moet ik zeggen. Wat we afgelopen weekend hebben gedaan weet ik nog wel, maar daarvoor? eigenlijk niet! Nou ja misschien komt dat weer als ik meer hiermee bezig ben.

Het afgelopen weekend!

Een week terug kregen we een uitnodiging van Anna’s zwager, Herman, dat hij afgelopen zondag zijn Jukai moest doen. Jukai? Wat is een Jukai? Een Jukai is eigenlijk als leerling in het Zen-boedisme de overgang krijgen van leraar om een stap hoger te mogen gaan. Een ceremonie waarin de leerling ook een andere naam meekrijgt die gericht is op de persoon zel en door de leraar zelf gekozen wordt. Meer over hoe en wat kun je hier lezen

Maar nou komt de essentie van dit verhaal.
Herman heeft ons komen ophalen met de auto omdat het voor ons een hele reis qua tijd zou geworden zijn, en aangezien het op een tijd begint en alle uitgenodigden aanwezig moeten zijn, togen we dus noordwaarts op naar Uithuizen alwaar het Boedismeklooster ZenRiver ligt. Hoezo er gaat niets boven Groningen? Jazeker wel!! Mooie grote leegstaande boerderijen, grote huizen en giga veel ruimte, rust en zichten. Even voorbij Warffum zagen we een prachtig mooi groot huis staan wat totaal verpauperd staat te worden. Ik wees ernaar voor Anna en we vonden het alle vier, Herman, Nelleke, Anna en ik heel erg triest. Maar veeel te duur, hahahaha. Op dat moment kreeg ik als het ware een signaal door. Het klonk als een A en een I. Huh? wat moet ik daarmee? verder niet op gelet, maar het was zo duidelijk. Nadat we welkom waren geheten en gewacht hadden totdat de mooie ceremonie was begonnen, was het heel erg stil zijn. Uit respect ben ik maar niet gaan fotograferen. Klikklikklik, nee dat moet niet met zoiets. In spanning zat ik te wachten totdat Herman zijn nieuwe naam bekend werd gemaakt. Na vele buigingen voor zijn leraar, Tenkei Coppens Roshi, en knikkende knieen, was het dan zover! en zijn naam is:
DAI SHI!   wat? A en I!! dat was het dus. Ik was even van mijn stuk. Heb het naderhand aan Herman verteld en die vond het heel erg leuk. Thuis gekomen bij Herman en Nelleke, en de vele andere gasten [veelal familie] keek ik zoals ik vaak doe in de boekenkast en wat zag ik daar staan? Een boek over het zesde zintuig. Meteen dat boek. even snel het voorwoord en wat blijkt. Ik heb dus de capaciteit om signalen op te pikken waar anderen weer veel mee bezig zijn. Eigenlijk heb ik zoiets wel vaker, maar nu zo snel in een korte periode, heb ik nog niet meegemaakt. Dennis heeft het ook veel. En vindt het maar wat interessant. En ik niet minder.

Het was een enerverend weekend en wat we zaterdag gedaan hebben laat ik de volgende keer lezen, zijn in Leeuwarden wezen shoppen. Erg leuk!!!!

Nu even weer wat anders doen!! Tot gauw!!

Door onderhoud is de database fout gegaan en zijn mijn blogs verloren gegaan. Vanaf nu beterschap. Maar gelukkig draai ik nu de laatste versie van WordPress en is mijn PHP up to date.